Monday, October 1, 2012

Yeni Adresime Beklerim

Eveet ben bu yolculuğun içinde biraz takılıp kaldım sanırım. Döndükten sonra beyazlamış ve uzamış saçlarımla dolanma konusundaki ısrarım, ve iki günde bir yıkanmaktan renkleri solmuş kıyafetleri giymek hususundaki inadım da ancak bu şekilde açıklanabilir.

Hep aynı tür kabus görüyorum. Havalanına gidiyorum. İstanbul'a dönmem gerek. Dönemiyorum. Adımı yanlış yazdıkları, kapıyı bulamadığım falan oldu ama pasaport kontrolündeki memur bana hediye verecek diye uçak kaçınca sevgili bilinçaltımla bir konuşma yapma ihtiyacı hissettim. Bu durumu da arkadaşım Başak'la paylaştm. "Duygu bence sen daha geri dönememişsin, ruhun burada değil" dedi.

Ve kabuslarım bitti. (Umarım)

Yeni bir başlangıç zamanı. Taşındım, beklerim http://kahramanduduk.blogspot.com/

(Bu kadar "yeni yeni yeni" reklamından sonra yeni blogdaki ilk yazımı okudum. Yine sadece yolculuktan bahsetmişim, farkında değilim. Düdüğüm işte, affedin )